Veelgestelde vragen

 

1. Waarom een sportmedische keuring? Wat is de meerwaarde van een uitgebreide keuring tegenover een groot sportmedisch onderzoek?

Het doel van een sportmedische keuring is om op basis van een risicoanalyse te komen tot een zo verantwoord mogelijk sport- en beweegadvies. Door middel van een sportmedische keuring worden de gezondheid en de belastbaarheid goed in beeld gebracht. Dit is met name van belang voor oudere (weer startende) sporters, intensieve sporters, inactieve mensen en patiënten met chronische aandoeningen.

Voor prestatiesporters kunnen ook individuele trainingsrichtlijnen worden opgesteld. Hiervoor wordt de normale inspanningstest (zoals uitgevoerd bij een groot sportmedisch onderzoek) uitgebreid met een ademgasanalysetest of VO²-max test. Deze test geeft veel informatie over fitheid en conditie. Tijdens deze test krijgt u een masker op waarbij via de uitgeademde lucht gekeken wordt wat er met uw lichaam gebeurt tijdens maximale inspanning. Met de test kunnen de volgende waardes worden bepaald:

  • Maximale zuurstofopname (absoluut – zegt iets over aanleg voor duursport en getraindheid)
  • De verzuringsdrempel of omslagpunt. Omslagpunt of anaerobe drempel is de verzuringsdrempel, waarbij het (maximale) tempo, uitgedrukt in het aantal hartslagen per minuut (hartslag bij omslagpunt) door de testpersoon gedurende een lange tijd (tot ongeveer een uur) kan worden volhouden. De hartslag bij het omslagpunt stijgt door een verbeterde conditie. Het vermogen waarop dit gebeurt is een voorspeller van duurprestaties en de hartslag kan gebruikt worden voor het optimaliseren van de trainingszones.
  • De eventuele oorzaak van kortademigheid tijdens de inspanning (indien van toepassing)
  • Aan de hand van de gegevens zal de sportarts het trainingsprogramma bespreken en zo nodig aanpassen.

 

2. Welk sportmedisch onderzoek is voor mij aan te raden?

  • Jonger dan 35 jaar: basis sportmedisch onderzoek met ECG, eventueel met inspanningstest (basis sportmedisch onderzoek)
  • Ouder dan 35 jaar: sportmedisch onderzoek met inspanningstest (groot sportmedisch onderzoek)

Wilt u meer weten over conditie en omslagpunt? Dan kunt u het beste kiezen voor het sportmedisch onderzoek met ademgasanalyse (uitgebreid sportmedisch onderzoek).

 

3. Hoe vaak moet ik een keuring ondergaan zodat ik kan zien of er verbetering is ontstaan in mijn conditie?

Om te zien of er verbetering is ontstaan wordt geadviseerd om jaarlijks een inspanningstest te laten verrichten als het gaat om de VO²-max. Een verbetering van het omslagpunt is na zes maanden te meten.

 

4. Mag ik mijn astmamedicatie gebruiken tijdens de inspanningstest?

Ja, wij testen graag in optimale toestand.

 

5. Is een sportmedische keuring alleen voor topsporters?

Nee, zeker niet. De sportmedische keuring is er voor iedereen, van beginnende sporters tot en met topsporters en voor mensen die om gezondheidsredenen moeten gaan sporten/bewegen.

 

6. Wat moet ik meenemen naar een sportmedische keuring?

In geval van een inspanningstest: sportkleding, sportschoenen, douchespullen. Eventueel eten/drinken voor na de inspanningstest

Eventueel eigen fietsschoenen/loopschoenen, aanwezige pedaalsystemen SPD, SPD-SL, Look, Look Keo en Speedplay.

 

7. Met welke vragen kan ik terecht bij de sportarts?

  • Bij de sportarts kunt u terecht met vragen over het houdings- en bewegingsapparaat, zoals spier- en gewrichtsklachten.
  • Klachten gerelateerd aan inspanning. Denk aan snelle vermoeidheid of verzuring, benauwdheid, maag -darmklachten en overtrainingsklachten.
  • Voeding, trainingsrichtlijnen, medicijngebruik, etc. 
  • (Chronische) ziekte en sport. Bijvoorbeeld bij vragen over hervatten van sport na een operatie of chemotherapie.
  • Prestatieverbetering.

 

8. Hoe kan ik mij het beste voorbereiden op het sportmedisch onderzoek?

  • Zorg er voor dat u uitgerust bent. Als u wilt sporten op de dag voor de test, doet u dan een lichte tot matige inspanning van korte duur. U kunt beter niet inspannen in de 12 uur voor de test en geen zware trainingen 48 uur voor de test.
  • U kunt beter niet teveel eten in de drie a vier uur voor de test. Een lichte maaltijd is wel verstandig.
  • Alcohol, koffie en tabak binnen 12 uur kunnen de test verstoren. Er is geen bezwaar tegen een kopje koffie ’s morgens.
  • Zorg ervoor dat u niet uitgedroogd bent, drink voldoende water.

 

9. Mag ik duiken als ik een klaplong heb gehad in de voorgeschiedenis?

Een klaplong, ook wel pneumothorax genoemd, bestaat in grofweg twee varianten;

  • de spontane klaplong
  • traumatische klaplong

De spontane variant is een aandoening die vooral gezien wordt bij jonge, rokende mannen met een lang en tenger lichaam. Door lekkage van lucht uit de longblaasjes ontstaat er een negatieve druk in de longen, waardoor de long samenvalt. Zonder behandeling is de kans om opnieuw een klaplong te krijgen groot onder normobare omstandigheden (oftewel op het land). Onderwater (hyperbare omstandigheden) is die kans alleen maar groter. Ook na behandeling (plakken, lijmen) is het recidiefpercentage groot met 1-5 % kans. Een klaplong onder water kan fataal aflopen. Derhalve is een doorgemaakte spontane klaplong een absolute contra-indicatie voor het beoefenen van duiksport.

Bij een traumatische klaplong valt een long samen doordat het longvlies door een scherp of stekend voorwerp doorboord wordt. Deze variant geeft na genezing in principe geen reden tot afkeuring, tenzij pleura-adhesies zijn ontstaan. Dit is het aan elkaar vastkleven van de longvliezen door bv bindweefsel, wat een zwakke plek geeft en oorzaak kan zijn van het opnieuw optreden van een klaplong, zeker onder water. Deze pleura-adhesies kunnen met aanvullend onderzoek worden opgespoord.

 

10. Mag ik duiken met een hoge bloeddruk of wel met hoge bloeddrukmedicatie?

Er wordt over een verhoogde bloeddruk gesproken als deze boven de 140 /90 mmHg uitkomt. Dit moet wel bij herhaling zijn aangetoond. Tijdens duiken stijgt de bloeddruk door een aantal mechanismen:

  • Door onderwater te komen (immersie) wordt het bloed van de extremiteiten (met name benen) richting de borst-buikholte gestuwd (600-700 ml) waardoor de centrale bloeddruk stijgt
  • Dit zelfde gebeurd ook door perifere vasoconstrictie (dichtknijpen van kleine bloedvaatjes) door met name in koud water te duiken
  • Inspanning (van het zwemmen, zeker bij ongunstige stroming)

Bij duikers wordt een bovengrens van 160/100 mmHg geaccepteerd. Er zijn echter wel een aantal aandoeningen die door een verhoogde bloeddruk eerder kunnen ontstaan, waaronder Immersie Pulmonaal Oedeem, decompressieziekte en cardiovasculaire events zoals hartinfarcten of hersenbloedingen.

Medicatie

Indien een hoge bloeddruk behandeld moet worden met medicijnen geldt in alle gevallen dat na het starten met pillen er een periode moet zijn waarin niet gedoken mag worden. Soms ontstaan er bijwerkingen zoals duizeligheidsklachten, bijvoorbeeld bij snel opstaan (door een tijdelijk lagere bloeddruk), waaraan het lichaam moet wennen. Ook bij een dosisverandering geldt een duikverbod.

Er bestaan meerdere soorten medicijnen, waarvan de meesten geen bezwaar geven tegen duiken. Voor ACE remmers, angiotensine-II-receptor antagonisten en calcium-antagonisten is er relatief weinig bezwaar. Diuretica en beta-blockers kunnen soms wel bezwaarlijk zijn vanwege hun bijwerkingen.